Mijn verhaal basisschool

Wat is dit?

Rik was 7 toen hij aangenomen werd bij toen nog de PINN. Tegenwoordig heet het RENN 4 onderwijs. Dit is cluster 4 onderwijs, wat betekent dat je er alleen terecht kunt als er een psychiatrische- en/of gedragsstoornis is vastgesteld door een psychiater.


Het hele schoolsysteem is gebaseerd op dit soort kinderen, met kleine klassen, strenge regels en een voorspelbaar dagritme.

Dit ging de eerste tijd heel goed. Hij werd weer opnieuw getest op verschillende dingen en ook hier kwam weer een vermoedelijk NLD naar voren. Het is vermoedelijk omdat deze test toen alleen ergens midden in het land afgenomen mocht worden om het officieel zo te noemen, we besloten het niet te doen en nu heet het bij Rik een complexe informatieverwerkings stoornis.

Dit is belangrijk voor de manier van lesgeven. Rik kan namelijk niet gewoon uit een boek of doormiddel van plaatjes leren. Bij NLD is het zo dat ze het moeten hebben van het vertellen en het oefenen. De methode die ze dus normaal bij ADHD en PDD-NOS gebruiken, ze werken dan veel met pictogrammen, werkten bij Rik dus niet. De psychiater van het ziekenhuis had inmiddels naast ADHD ook PDD-NOS gediagnostiseerd en zo werd het lijstje steeds langer.

De eerste jaren ging het goed, Rik had het naar zijn zin en kon onder goede begeleiding vaardigheden aanleren.
Na ongeveer 2 jaar ging het weer mis. Rik kwam in de sluisgroep. Dit is een groep waar 4 kinderen in een klas zitten bij een wat oudere zeer ervaren leraar, die uitzoekt waarom het in de gewone klas niet goed gaat. Kinderen mogen voor 3 maanden naar die klas en krijgen dan een lesmethode mee voor hun groepsleerkracht wat bij hun het beste werkt. Het werkt alleen maar als de leerkracht ermee wil en kan werken.
Het ging weer even goed, maar Rik is regelmatig terug geweest in de sluisgroep, deze leraar heeft hem altijd op een geweldige manier ondersteund en er weer bovenop gekregen. Hoe ouder Rik werd, hoe meer hij een probleem werd voor de school. Kinderen mogen tot ze 12 zijn daar op school blijven en bij uitzondering tot ze 13 zijn. Dan moet de school met een advies komen voor vervolgonderwijs.

Dat was bij ons een probleem. Rik paste eigenlijk nergens.
We hebben wel 2 scholen bekeken, maar op de ene kon Rik niet terecht en de andere vonden wij niks. Toen Rik dus 13 was vond de school dat hij uitgeleerd was en dat we hem maar op een zorgboerderij moesten plaatsen. Een andere oplossing die ze hadden bedacht, we kregen ineens een andere orthopedagoge en zij wilde wel met Rik zijn psychiater praten, want de school had besloten dat Rik maar uit huis moest en in een internaat in Zwolle geplaatst moest worden.

Gelukkig hadden wij een goed contact met de psychiater. Wij hebben hem de situatie uitgelegd en hij wilde wel met haar praten. Heel zelfverzekerd ging zij op de volgende afspraak mee en deed haar verhaal, in de veronderstelling dat de psychiater het helemaal met haar eens zou zijn en dat het zo geregeld was. De psychiater liet haar het verhaal doen, zij kende Rik helemaal niet en wij haar ook niet. Nadat zij haar verhaal gedaan had, vertelde de psychiater wat hij er van dacht en dat hij geen enkele noodzaak zag Rik uit huis te plaatsen en dat hij daar ook niet aan mee zou werken. We hebben deze orthopedagoge nooit weer gezien.

De hele tijd zijn wij gesteund door de meester van de sluisgroep, hij kon weinig doen, maar stond altijd voor ons en Rik klaar. Ook de orthopedagoge die Rik alle voorgaande jaren begeleid had was op onze hand. Dankzij deze 2 mensen en wat hulp van de leerplichtambtenaar kwam er een oplossing.

Deze orthopedagoge hielp op een school in Emmen mee aan het opzetten van een klas voor kinderen die niet in een groep kunnen functioneren. In deze klas zaten maar 4 tot 7 kinderen met 1 leerkracht en 1 begeleider. Dit zou een mooie kans zijn voor Rik. Het probleem was echter dat de school in een andere provincie lag, wat natuurlijk nogal wat vervoerskosten met zich mee brengt. Hierover meer onder VSO. In vervolg met een stukje dagboek over hoe veel gedoe je tegen kunt komen.

Vandaag 10 maart 2009

Ik ben bij de taxibijeenkomst geweest die door de school georganiseerd is.
De school had er 3 kwartier voor uit getrokken om de taxichauffeurs op de hoogte te brengen van het beleid van de school, de kinderen die er op school zitten en de samenwerking met de taxichauffeurs.
Ik moet zeggen dit was heel goed geregeld.We werden ontvangen met koffie/thee en gebak.

Na een algemeen praatje van de directeur, vertelde juf Marola over de problematiek van de kinderen die hier op school zitten. Dit deed ze heel duidelijk en ik denk dat veel chauffeurs hier dingen in herkenden. Ze gaf daarnaast ook uitleg hoe het werkt bij de verschillende stoornissen waardoor je beter begrijpt hoe een kind denkt. Veel chauffeurs worden pas met deze problemen geconfronteerd als ze op deze route worden geplaatst en hebben dus geen idee hoe de kinderen zijn of kunnen reageren.

Daarna nam juf Martha het woord. Dit ging meer over de algemene dingen en de samenwerking tussen school, ouders en taxichauffeurs. De regels van de school en ze had voor alle chauffeurs pictogram stickers van de regels die op school gelden om in de bus te plakken.

Ik moet zeggen de ideeen en intenties van de school zijn prima. Ze hebben een goed programma en dat is precies waarom ons deze school ook aansprak. Het is alleen jammer te zien dat de ideeen niet altijd goed uitgevoerd (kunnen) worden.
[ terug... ]Omhoog


Maak vrienden

ZELF MAAR NIET ALLEEN

  • ZELF MAAR NIET ALLEEN Ondersteuning bij de opvoeding van uw kind met ADHD, PDD-NOS. www.adhdcluster4uwervaring.mysites.nl

TWITTER MIRAN VOS


Copyright 2002-2018